Przejdź do treści
A6 OchronaLekcja 3 z 5

Historie sukcesu

Ochrona ptaków drapieżnych to jedna z największych historii sukcesu w ochronie przyrody. Poniżej znajdziesz najważniejsze przykłady. Przy każdym zwróć uwagę na pytanie: co właściwie zadziałało?

Bielik: z krawędzi do tysięcy par

Bielik (Haliaeetus albicilla, ang. White-tailed Eagle) w XX wieku zniknął z dużej części Europy Zachodniej i Środkowej. Przyczyny: prześladowanie, a potem DDT i inne związki chloroorganiczne (np. PCB), które szczególnie mocno kumulowały się w rybach Bałtyku.

W Polsce w połowie XX wieku zostało niewiele par, zaledwie kilkadziesiąt do ok. stu według różnych szacunków. Dziś bielik gniazduje w całym kraju, także w pobliżu dużych miast, a krajowa populacja liczy ponad tysiąc par i należy do największych w Unii Europejskiej.

Co zadziałało:

  • ochrona prawna i koniec tępienia,
  • zakaz DDT i PCB,
  • strefy ochronne wokół gniazd (Polska była jednym z pionierów tego rozwiązania),
  • dokarmianie zimą w niektórych krajach (np. w Szwecji w okresie największego zagrożenia),
  • praca organizacji takich jak Komitet Ochrony Orłów.

Bielik to dobry przykład „cichego” sukcesu: dziś widok bielika nad Wisłą czy stawami w Dolinie Baryczy jest czymś zwykłym, a jeszcze kilka dekad temu był wielkim przeżyciem. Więcej o miejscach w module o Polsce.

Bielik wrócił też sam do krajów, z których zniknął, np. do Danii i Holandii. W Szkocji i Irlandii przywrócono go przez reintrodukcję (ptaki sprowadzone m.in. z Norwegii).

Sokół wędrowny w Polsce: powrót na drzewa

Sokół wędrowny (Falco peregrinus, ang. Peregrine Falcon) gniazdował w Polsce głównie na drzewach, w starych gniazdach innych ptaków w borach sosnowych. To nietypowe, bo w większości Europy sokoły gniazdują na skałach. W wyniku DDT i prześladowania populacja drzewna wymarła w Polsce w drugiej połowie XX wieku (ostatnie lęgi w latach 60.–70., według różnych źródeł).

Program restytucji

Niewielka konstrukcja przykryta czarną siatką stoi na skalistym zboczu wśród gęstych zielonych zarośli
Zagroda aklimatyzacyjna do hackingu młodych sokołów wędrownych u podnóża klifów Crêt des Roches (Francja)Fot. Espirat, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
  • Od lat 90. Stowarzyszenie na rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół” (sokoly.pl) prowadzi program przywracania gatunku.
  • Młode sokoły z hodowli wypuszcza się metodą hackingu: pisklęta umieszcza się w skrzynce na wysokości (na drzewie albo budynku), dokarmia tak, żeby nie widziały ludzi, i pozwala im samodzielnie wylecieć.
  • Ptaki wychowane na drzewach mają później gniazdować na drzewach. Wychowane na budynkach wybierają budynki.

Dziś

  • Populacja miejska i przemysłowa: kominy elektrowni, wieżowce, kościoły. Pary gniazdują m.in. w Warszawie (Pałac Kultury i Nauki), Płocku, Wrocławiu, Poznaniu, Krakowie. Wiele gniazd ma kamery.
  • Populacja drzewna: odtworzona, choć wciąż niewielka. Pierwsze udane lęgi na drzewach po latach przerwy to jeden z najważniejszych efektów programu.
  • Łącznie w Polsce gniazduje dziś od kilkudziesięciu do ponad stu par (liczba rośnie; aktualne dane znajdziesz u Stowarzyszenia „Sokół”).

Orzeł iberyjski: prąd i króliki

Orzeł iberyjski (Aquila adalberti, ang. Spanish Imperial Eagle) żyje prawie wyłącznie na Półwyspie Iberyjskim. W latach 70. XX wieku zostało go zaledwie kilkadziesiąt par, był jednym z najrzadszych drapieżników świata.

Betonowy słup linii energetycznej z wiszącymi izolatorami, nad szczytem wachlarz cienkich metalowych prętów
Słup przebudowany z myślą o ptakach (Ponte de Sor, Portugalia): izolatory podwieszone pod poprzeczką i „parasol” z prętów, który nie pozwala siadać nad przewodamiFot. Jules Verne Times Two, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
ZagrożenieDziałanie
elektrokucja na słupachprzebudowa tysięcy niebezpiecznych słupów
zatrute przynętykampanie, patrole, psy wyszkolone do wykrywania trucizn
spadek liczby królików (choroby)poprawa siedlisk dla królików, lokalne dokarmianie
mała liczba młodychprzenoszenie trzeciego pisklęcia z gniazd, reintrodukcje (np. w prowincji Kadyks)

Dziś liczebność wzrosła do wielu setek par (według najnowszych spisów wyraźnie ponad 500) i orzeł iberyjski rozszerza zasięg. IUCN obniżyła jego kategorię zagrożenia. To jednak wciąż gatunek zależny od ochrony. Zobacz też moduł o południu Hiszpanii.

Kondor kalifornijski: 27 ptaków w niewoli

Kondor kalifornijski (Gymnogyps californianus, ang. California Condor) ginął od ołowiu, trucizn i odstrzału. Na początku lat 80. na świecie żyło ok. 22 kondorów. W 1987 r. schwytano ostatniego dzikiego ptaka i cały gatunek, wtedy ok. 27 osobników, znalazł się w ośrodkach hodowlanych. W naturze nie było ani jednego kondora.

Łyse, puchate pisklę kondora na niebieskim ręczniku przyjmuje pokarm z dzioba kukiełki przypominającej głowę dorosłego kondora
Pisklę kondora kalifornijskiego karmione kukiełką w kształcie głowy dorosłego ptaka (San Diego Zoo)Fot. Ron Garrison (San Diego Zoo), opracowanie: mik@ni, Public domain, Wikimedia Commons
  • Hodowla zachowawcza: od samic odbierano pierwsze jajo, żeby złożyły kolejne (tzw. podwójne zniesienie), a pisklęta karmiono kukiełkami w kształcie głowy dorosłego kondora, żeby nie przywiązywały się do ludzi.
  • Od 1992 r. wypuszcza się ptaki w Kalifornii, później także w Arizonie, Utah i Meksyku.
  • Dziś żyje ponad 500 kondorów, z czego ponad połowa na wolności.
Czarny kondor z czerwonawą łysą głową stoi na skale z rozpostartymi skrzydłami, na jednym skrzydle biały numer 87
Kondor kalifornijski nr 87 w Wielkim Kanionie suszy skrzydła: numer na znaczniku skrzydłowym pozwala śledzić każdego wypuszczonego ptakaFot. Grand Canyon National Park, CC BY 2.0, Wikimedia Commons

Problem: ołów z amunicji wciąż zabija kondory, a wiele ptaków trzeba regularnie odławiać i leczyć. Populacja dzika nie jest jeszcze samowystarczalna.

Sępy i orłosęp w Europie

Sęp płowy

Sęp płowy (Gyps fulvus, ang. Griffon Vulture) był w Hiszpanii tępiony i truty, ale od lat 70.–80. jego liczebność bardzo wzrosła. Hiszpania ma dziś zdecydowaną większość europejskiej populacji. Reintrodukcje przywróciły go m.in. we francuskich Cevennach i Alpach, a ptaki coraz częściej zalatują daleko na północ, czasem także do Polski.

Orłosęp

Dwa ciemne, młode orłosępy z długimi klinowatymi ogonami lecą obok siebie na tle błękitnego nieba
Dwa młode orłosępy, Bavaria i Wally, wypuszczone w Bawarii w ramach alpejskiej reintrodukcjiFot. Bartgeier Fan der ersten Stunde, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Orłosęp (Gypaetus barbatus, ang. Bearded Vulture) zniknął z Alp na początku XX wieku.

  • Alpy: międzynarodowy projekt reintrodukcji od 1986 r. (pierwsze wypuszczenia w Austrii). Pierwszy lęg na wolności w 1997 r. we Francji. Dziś w Alpach gniazduje kilkadziesiąt par.
  • Andaluzja: program w Sierra de Cazorla (Jaén) od połowy lat 2000. Pierwszy udany lęg po kilku latach, a obecnie gniazduje tam kilka par.
  • Podobne projekty prowadzi się w Pirenejach (stamtąd pochodzi naturalna populacja hiszpańska), Maestrazgo, na Korsyce i Krecie.

Rybołów w Andaluzji

Rybołów (Pandion haliaetus, ang. Osprey) przestał gniazdować w kontynentalnej Hiszpanii w XX wieku. Od początku lat 2000. przywraca się go w Andaluzji (Kadyks, Huelva): młode z Niemiec, Szkocji i Finlandii wypuszczano metodą hackingu. Pierwsze lęgi pojawiły się pod koniec lat 2000., a dziś przy zbiornikach i ujściach rzek gniazduje kilkadziesiąt par.

Co łączy te historie?

Czynnik sukcesuPrzykłady
usunięcie przyczyny (zakaz substancji)DDT: sokół, bielik
ochrona gniazdbielik (strefy), orzeł iberyjski
naprawa infrastrukturyorzeł iberyjski (słupy)
hodowla i reintrodukcjakondor, orłosęp, rybołów, sokół wędrowny
długoterminowy monitoringwszystkie
współpraca z ludźmi na miejscu (rolnicy, myśliwi, energetyka)orzeł iberyjski, sępy

Ważna lekcja: reintrodukcja działa tylko wtedy, gdy wcześniej usunie się przyczynę wymarcia. Wypuszczanie ptaków tam, gdzie wciąż wykłada się trucizny, to strata ptaków.

Filmy

Źródła

Mini-quiz

  1. Co to jest hacking w reintrodukcji ptaków drapieżnych?
  2. Co było przez lata główną przyczyną śmierci orłów iberyjskich?
  3. Dlaczego odbieranie pierwszego jaja kondorom pomagało w hodowli?
Odpowiedzi
  1. Metoda, w której młode ptaki umieszcza się w skrzynce na wysokości, dokarmia bez kontaktu wzrokowego z ludźmi i pozwala im samodzielnie wylecieć i usamodzielnić się w nowym miejscu.
  2. Elektrokucja na słupach linii energetycznych.
  3. Samica, która straci jajo, składa kolejne. Z jednej pary można było w ten sposób uzyskać więcej piskląt w sezonie.

Zobacz, posłuchaj, poczytaj

Gatunki z tej lekcji: zdjęcia, gatunki, z którymi łatwo je pomylić, filmy, głosy i źródła. Zdjęcia pochodzą z Wikimedia Commons, a linki do YouTube otwierają wyszukiwanie filmów o danym gatunku.

Bielik Haliaeetus albicilla (ang. White-tailed Eagle)

Bielik w locie
W locieFot. Yathin S Krishnappa, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Bielik, ptak siedzący
SiedzącyFot. LG Nyqvist, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Młody bielik w locie od spodu, ciemnobrązowy, bez białego ogona i z ciemnym dziobem.
Młody ptakFot. Littleisland lighthouse, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Bielik i podobne gatunki
CechaBielikOrzeł przedniRybołów
Grupa sylwetkiorłyorłyrybołów
Skrzydłabardzo długie i szerokie, prostokątne jak drzwidługie, zwężone u nasady, tylna krawędź w kształcie „S”bardzo długie i wąskie, mocno zgięte w nadgarstku
Koniec skrzydła („palce”)7, głębokie74, długie
Ogonkrótki, klinowatydługi, zaokrąglonykrótki, prosto ścięty
Głowaogromna, z dziobem wystaje prawie tak daleko jak ogonśrednia, wystaje mniej niż u bielikamała, wystaje
Ułożenie skrzydeł i lotpłaskopłytkie Vskrzydła w „M” jak u mewy

Sokół wędrowny Falco peregrinus (ang. Peregrine Falcon)

Sokół wędrowny w locie
W locieFot. M.Nishimura, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Sokół wędrowny, ptak siedzący
SiedzącyFot. Mykola Swarnyk, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Młody sokół wędrowny z bliska, brązowy z podłużnymi ciemnymi plamami na piersi i ciemnym wąsem.
Młody ptakFot. Flickr user All that comes with it (Dan Hughes), CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Sokół wędrowny i podobne gatunki
CechaSokół wędrownyKobuz
Grupa sylwetkisokołysokoły
Skrzydłaszerokie u nasady, trójkątne, spiczastebardzo długie, sierpowate (jak u jerzyka)
Koniec skrzydła („palce”)brakbrak
Ogonśredni, krótszy niż u pustułkikrótki do średniego
Głowakrótka, masywny tułówkrótka
Ułożenie skrzydeł i lotmocne uderzenia; pikuje z dużej wysokościzwinny i szybki; łapie owady w locie

Orzeł iberyjski Aquila adalberti (ang. Spanish Imperial Eagle)

Orzeł iberyjski w locie
W locieFot. Gobierno de Castilla-La Mancha, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
Orzeł iberyjski, ptak siedzący
SiedzącyFot. Own work, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Dorosły orzeł iberyjski w locie od spodu, ciemnobrązowy, z jaśniejszą głową.
Dorosły w locieFot. Juan lacruz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Orzeł iberyjski i podobne gatunki
CechaOrzeł iberyjskiOrzeł południowy
Grupa sylwetkiorłyorły (średni orzeł)
Skrzydładługie i szerokie, krawędzie równoległedość długie, węższe niż u innych orłów
Koniec skrzydła („palce”)76
Ogonśredni, prosto ściętydługi
Głowaduża, wyraźnie wystajewystaje wyraźnie
Ułożenie skrzydeł i lotpłaskopłasko; sylwetka trochę „jastrzębia”

Sęp płowy Gyps fulvus (ang. Griffon Vulture)

Sęp płowy w locie
W locieFot. Artemy Voikhansky, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Sęp płowy, ptak siedzący
SiedzącyFot. Ghasem bavi, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Młody sęp płowy z bliska, z brązową kryzą z długich spiczastych piór u nasady szyi i ciemnym dziobem.
Młody ptakFot. Juan Lacruz, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Sęp płowy i podobne gatunki
CechaSęp płowySęp plamistySęp kasztanowaty
Grupa sylwetkisępysępysępy
Skrzydłaogromne, bardzo szerokie, prostokątne jak deskajak u sępa płowego, nieco smuklejszeogromne, najbardziej prostokątne ze wszystkich sępów
Koniec skrzydła („palce”)7, głęboko rozcapierzone77, bardzo głębokie
Ogonbardzo krótki, ciemnybardzo krótkikrótki, lekko klinowaty
Głowamała, schowana między barkami, ledwo wystajemała, schowanamała, schowana
Ułożenie skrzydeł i lotpłytkie V; długo krąży w kominachpłytkie Vpłasko jak deska, bez V

Orłosęp Gypaetus barbatus (ang. Bearded Vulture)

Orłosęp w locie
W locieFot. Giles Laurent, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Orłosęp, ptak siedzący
SiedzącyFot. Richard Bartz, Munich aka Makro Freak, CC BY-SA 2.5, Wikimedia Commons
Młody orłosęp siedzi na konarze, ma ciemnobrunatną głowę i szyję oraz szarobrązowe, jasno cętkowane pióra na grzbiecie.
Młody ptakFot. Adamantios, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Orłosęp i podobne gatunki
CechaOrłosępŚcierwnikSęp płowy
Grupa sylwetkisępysępy (mały sęp)sępy
Skrzydładługie, wąskie i spiczaste, sylwetka ogromnego sokoładługie, średniej szerokościogromne, bardzo szerokie, prostokątne jak deska
Koniec skrzydła („palce”)słabo rozcapierzone6, głęboko rozcapierzone7, głęboko rozcapierzone
Ogondługi, klinowatyklinowaty (romb) w każdym wiekubardzo krótki, ciemny
Głowamałamała i wąska, wysunięta, cienki dzióbmała, schowana między barkami, ledwo wystaje
Ułożenie skrzydeł i lotpłaskopłasko, „ręka” lekko opuszczonapłytkie V; długo krąży w kominach

Rybołów Pandion haliaetus (ang. Osprey)

Rybołów w locie
W locieFot. Paul Danese, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Rybołów, ptak siedzący
SiedzącyFot. Chuck Homler / Focus On Wildlife, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Młody rybołów z bliska, z pomarańczowym okiem i jasnymi obrzeżeniami piór na ciemnym grzbiecie.
Młody ptakFot. Andy Morffew from Itchen Abbas, Hampshire, UK, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Rybołów i podobne gatunki
CechaRybołówGadożerBielik
Grupa sylwetkirybołóworłyorły
Skrzydłabardzo długie i wąskie, mocno zgięte w nadgarstkudługie i szerokie, z szeroką „ręką”bardzo długie i szerokie, prostokątne jak drzwi
Koniec skrzydła („palce”)4, długie6–77, głębokie
Ogonkrótki, prosto ściętyśredni, prosto ścięty, z 3 ciemnymi pasamikrótki, klinowaty
Głowamała, wystajeduża i okrągła, „sowia”, wystaje szerokoogromna, z dziobem wystaje prawie tak daleko jak ogon
Ułożenie skrzydeł i lotskrzydła w „M” jak u mewypłasko albo z lekko opuszczoną „ręką”; często zawisapłasko