Skąd ptak wie, dokąd lecieć?
To wciąż jedno z najciekawszych pytań biologii i wiele w nim niewiadomych. Poniżej to, co jest dość dobrze ustalone, i to, co pozostaje hipotezą.
Wrodzony kierunek
Młody trzmielojad odlatuje z Polski kilka tygodni po rodzicach, zupełnie sam, a mimo to leci na południe, do Afryki. Musi więc mieć wrodzony program: kierunek i przybliżony czas lotu. U ptaków wróblowych potwierdzono to eksperymentami, a u ptaków drapieżnych wskazują na to przede wszystkim dane z telemetrii młodych ptaków.
Kompasy
Ptaki potrafią określać kierunek na kilka sposobów:
- słońce (z poprawką na porę dnia, dzięki wewnętrznemu zegarowi),
- pole magnetyczne Ziemi,
- gwiazdy, ważne dla ptaków lecących nocą (u dziennych drapieżników zapewne mniej istotne).
Jak dokładnie ptak łączy te informacje, badacze wciąż dyskutują.
Nauka i punkty orientacyjne
Szwedzkie badania telemetryczne trzmielojadów pokazały, że dorosłe ptaki leciały do Afryki głównie przez Gibraltar lub Włochy, a młode rozpraszały się szerzej i częściej ryzykowały przelot nad morzem. To dobry przykład różnicy między programem wrodzonym a wiedzą zdobytą z doświadczeniem.
- Z telemetrii wiadomo, że dorosłe ptaki lecą bardziej prostymi trasami niż młode i lepiej korygują znoszenie przez wiatr. Młode, zwłaszcza nad morzem lub pustynią, częściej dają się znieść.
- Z wiekiem trasy wielu ptaków stają się bardziej przewidywalne. Uważa się, że ptaki uczą się mapy: wybrzeży, łańcuchów górskich, dolin rzecznych i konkretnych miejsc odpoczynku.
- U gatunków, które lecą w grupach (np. bociany, częściowo kanie czarne), młode mogą uczyć się trasy od starszych. U trzmielojada, który odlatuje osobno, to niemożliwe przy pierwszej wędrówce.
Metody badań
| Metoda | Jak działa | Co mówi | Ograniczenia |
|---|---|---|---|
| Obrączkowanie | Metalowa obrączka z numerem i adresem centrali | skąd i dokąd, jak długo żyje ptak | ptaka trzeba odnaleźć ponownie; większość obrączek nie wraca |
| Obrączki barwne, znaczniki skrzydłowe | Kolorowy kod czytelny przez lornetkę lub w obiektywie | kolejne „odczyty” bez łapania ptaka | trzeba dobrego widoku i fotografii |
| Telemetria satelitarna i GPS | Nadajnik na grzbiecie ptaka, często zasilany z baterii słonecznej | dokładna trasa, prędkość, wysokość, miejsca odpoczynku | koszt, niewielka liczba ptaków, wpływ nadajnika na ptaka |
| Liczenia na punktach obserwacyjnych | Ten sam punkt, te same metody, co roku | liczebność, kalendarz przelotu, trendy wieloletnie | zależą od pogody i liczby obserwatorów |
| Radar | Ornitologiczny lub meteorologiczny | ptaki lecące wysoko i w nocy, ogólna intensywność przelotu | trudno rozpoznać gatunek |
| Izotopy stałe w piórach | Skład chemiczny pióra zależy od miejsca, w którym rosło | przybliżony region, w którym wyrosło pióro | tylko przybliżona lokalizacja |
Obrączkowanie

Znalazłaś martwego ptaka z obrączką? Zanotuj numer i napis, datę i miejsce i zgłoś to do centrali obrączkowania (dane kontaktowe są na obrączce). Każde takie zgłoszenie to cenny punkt na mapie wędrówki.
Naukowe obrączkowanie ptaków zapoczątkował w 1899 roku duński nauczyciel Hans Christian Cornelius Mortensen. W Polsce obrączki wydaje i gromadzi dane o wiadomościach powrotnych Stacja Ornitologiczna Muzeum i Instytutu Zoologii PAN w Gdańsku. Obrączkowanie mogą prowadzić tylko przeszkolone osoby z uprawnieniami.
Telemetria GPS

Pierwsze nadajniki satelitarne na ptakach drapieżnych pojawiły się w latach 80.–90. XX wieku. Dziś nadajniki GPS z panelami słonecznymi ważą kilkanaście–kilkadziesiąt gramów, a dane przesyłają np. przez sieć komórkową. Przyjmuje się, że nadajnik nie powinien ważyć więcej niż kilka procent masy ptaka.
Czego nauczyła nas telemetria (przykłady, w uproszczeniu):
- Orliki krzykliwe z Europy Środkowej lecą do zimowisk w południowej Afryce trasą wschodnią, okrążając Morze Śródziemne. W badaniach tego gatunku dużą rolę odegrał m.in. niemiecki badacz Bernd-Ulrich Meyburg.
- Migranci szybujący potrafią wznosić się podczas wędrówki bardzo wysoko, nierzadko na kilka kilometrów, szczególnie nad pustynią.
- Wiele ptaków co roku wraca w to samo miejsce zimowania, czasem z dokładnością do kilku kilometrów.
- Trasy wiosenne i jesienne tego samego ptaka mogą się wyraźnie różnić.
Liczenia na punktach obserwacyjnych
- Hawk Mountain w Pensylwanii (USA) to pierwszy na świecie rezerwat chroniący ptaki drapieżne, założony w 1934 roku z inicjatywy Rosalie Edge. Wcześniej strzelano tam do przelatujących jastrzębi. Liczenia prowadzone są od lat 30. XX wieku i należą do najdłuższych serii danych o ptakach drapieżnych na świecie.
- Fundación Migres prowadzi program monitoringu przelotu przez Cieśninę Gibraltarską (Programa Migres). Wolontariusze liczą ptaki z kilku stałych punktów przez cały sezon.
- Podobne liczenia działają m.in. w Batumi, Falsterbo, nad Bosforem i w Izraelu.
Dlaczego to ważne? Wieloletnie serie liczeń pokazują trendy: czy dany gatunek przybywa, czy ubywa, i czy przelot przesuwa się w kalendarzu (np. w związku ze zmianą klimatu).
Nauka obywatelska

Nie musisz być zawodowym ornitologiem, żeby pomagać:
- eBird (ebird.org): zapisujesz swoje obserwacje z listą gatunków i liczbą ptaków; dane trafiają do badań na całym świecie.
- Observation.org i Trektellen: popularne w Europie; Trektellen gromadzi wyniki liczeń przelotu z punktów obserwacyjnych.
- Wolontariat na punktach obserwacyjnych (np. w programie Fundación Migres albo w Batumi): wiele z nich co roku przyjmuje obserwatorów.
- Odczyty obrączek barwnych: zdjęcie ptaka z kolorową obrączką czy znacznikiem skrzydłowym warto zgłosić.
Zagrożenia na trasie (krótko)
Szczegółowo omawia je A6 · Ochrona. Najważniejsze:
- Nielegalne zabijanie: w basenie Morza Śródziemnego co roku giną nielegalnie miliony ptaków (według szacunków BirdLife International od kilkunastu do kilkudziesięciu milionów, głównie ptaków wróblowych). Ptaki drapieżne są strzelane m.in. na Malcie, w Libanie i dawniej masowo w południowych Włoszech.
- Linie energetyczne: porażenia prądem na słupach i kolizje z przewodami.
- Farmy wiatrowe: kolizje z łopatami, zwłaszcza na trasach przelotu i w wąskich gardłach. W rejonie Gibraltaru stosuje się czasowe wyłączanie turbin, gdy zbliżają się sępy.
- Utrata siedlisk na zimowiskach i miejscach odpoczynku, np. w Sahelu.
Filmy
- YouTube: zakładanie nadajnika GPS ptakowi drapieżnemu
- YouTube: obrączkowanie piskląt ptaków drapieżnych
- YouTube: liczenie przelotu na Hawk Mountain
- YouTube: Programa Migres, liczenie w Cieśninie Gibraltarskiej
Źródła i dalsza nauka
- Fundación Migres, Programa Migres: fundacionmigres.org
- Hawk Mountain Sanctuary: hawkmountain.org
- eBird: ebird.org
- Batumi Raptor Count (liczenia jesienne w Gruzji; strona i raporty pod tą nazwą)
- Falsterbo Bird Observatory (wyniki liczeń od dziesięcioleci)
- BirdLife International: raporty o nielegalnym zabijaniu ptaków w basenie Morza Śródziemnego
- Ian Newton, Bird Migration (seria Collins New Naturalist) oraz The Migration Ecology of Birds: przystępne i rzetelne podręczniki
- Dick Forsman, Flight Identification of Raptors of Europe, North Africa and the Middle East: do rozpoznawania ptaków na przelocie
- Stacja Ornitologiczna MiIZ PAN w Gdańsku: informacje o obrączkowaniu w Polsce
Mini-quiz
- Jaką przewagę ma telemetria GPS nad obrączkowaniem, a jaką obrączkowanie nad telemetrią?
- Dlaczego sądzimy, że młode trzmielojady mają wrodzony kierunek wędrówki?
- Co było wyjątkowego w założeniu Hawk Mountain w 1934 roku?
Odpowiedzi
- GPS pokazuje całą trasę, prędkość i wysokość lotu. Obrączkowanie jest tanie i proste, więc można oznaczyć bardzo wiele ptaków, a obrączka nie wpływa na lot.
- Lecą same, kilka tygodni po dorosłych, a mimo to kierują się na południe, do Afryki.
- To pierwszy na świecie rezerwat chroniący ptaki drapieżne, w miejscu, gdzie wcześniej do nich strzelano.