Przejdź do treści
A2 Anatomia łowcyLekcja 1 z 5

Wzrok

Dla dziennego ptaka drapieżnego wzrok jest najważniejszym zmysłem. Myszołów (Buteo buteo, ang. Common Buzzard) siedzący na słupie, pustułka (Falco tinnunculus, ang. Common Kestrel) zawieszona nad łąką i orzeł krążący wysoko nad zboczem robią to samo: przeszukują teren oczami. W tej lekcji zobaczysz, co sprawia, że te oczy są tak dobre, i gdzie kończą się ich możliwości.

Duże oczy w małej głowie

Jasna czaszka ptaka z profilu, z wielkim okrągłym oczodołem i długim zakrzywionym dziobem, na czarnym tle
Czaszka orła klinosternego (zbiory Auckland Museum): oczodoły zajmują ogromną część głowyFot. Auckland Museum Collections from Auckland, Aotearoa New Zealand, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
Głowa orła przedniego z profilu, złociste pióra karku, jasnobrązowe oko ocienione wystającym łukiem nad nim i haczykowaty dziób
Orzeł przedni z profilu: nad okiem wyraźny wał nadoczodołowy, kostny „daszek”, który daje groźne spojrzenieFot. Michael Gäbler, CC BY 3.0, Wikimedia Commons
Głowa orła przedniego z bliska, oko przykryte mlecznobiałą, półprzezroczystą błoną
Orzeł przedni w trakcie mrugnięcia: półprzezroczysta migotka zasłania oko od przodu ku tyłowiFot. YellowstoneNPS, Public domain, Wikimedia Commons
  • Oczy ptaków drapieżnych są bardzo duże w stosunku do głowy. U dużych orłów gałka oczna jest w wartościach bezwzględnych podobnej wielkości jak ludzka, choć cały ptak waży kilkanaście razy mniej od człowieka.
  • Oko nie jest kuliste, tylko spłaszczone lub (u sów) wydłużone jak rurka. Utrzymuje je w kształcie pierścień twardówkowy, czyli pierścień drobnych kostek w ścianie oka.
  • Ptaki drapieżne słabo ruszają oczami w oczodołach. Zamiast tego ruszają głową: stąd charakterystyczne kiwanie i przekrzywianie głowy przed atakiem. Ruch głowy pomaga też ocenić odległość.
  • Nad okiem wystaje wał nadoczodołowy (kostny „daszek”). Daje ptakowi „groźne spojrzenie” i prawdopodobnie osłania oko przed słońcem i uszkodzeniem.
  • Jak wszystkie ptaki, drapieżne mają migotkę, półprzezroczystą trzecią powiekę, która przesuwa się poziomo, nawilża i chroni oko, np. w chwili uderzenia w zdobycz albo przy karmieniu młodych.

Dlaczego obraz jest tak ostry?

1. Gęsto upakowane czopki

Ostrość wzroku zależy głównie od tego, jak gęsto w siatkówce leżą komórki światłoczułe. W najostrzejszym miejscu siatkówki niektórych orłów czopków jest mniej więcej dwa razy więcej na milimetr kwadratowy niż u człowieka. Do tego duże oko rzuca na siatkówkę duży obraz, więc na ten sam fragment krajobrazu przypada więcej komórek.

2. Dwa dołki środkowe

Człowiek ma w każdym oku jeden dołek środkowy (fovea), małe zagłębienie w siatkówce, którym widzi najostrzej. Większość dziennych ptaków drapieżnych ma dwa:

DołekPołożenieKierunek patrzeniaDo czego służy
Głęboki (centralny)w środku siatkówkiw bok, pod kątem ok. 45° od osi dziobanajostrzejsze widzenie, wypatrywanie zdobyczy z daleka jednym okiem
Płytki (skroniowy)bliżej tylnej części siatkówkido przodu, oba oczy razemwidzenie obuoczne, ocena odległości przy ataku

Głęboki dołek ma kształt lejka. Według jednej z hipotez działa trochę jak soczewka powiększająca: dodatkowo „rozciąga” obraz w najostrzejszym punkcie. To wyjaśnienie jest przekonujące, ale nie w pełni udowodnione.

Dlatego ptak drapieżny, który coś wypatrzył z daleka, często przekrzywia głowę bokiem: patrzy wtedy głębokim dołkiem jednego oka. Gdy zbliża się do zdobyczy, patrzy obydwoma oczami do przodu.

3. Mit o „ośmiokrotnie lepszym wzroku”

W popularnych tekstach często czytasz, że orły widzą 4, 5 albo 8 razy lepiej od ludzi. Pomiary mówią co innego:

  • Najlepiej zbadany rekordzista, australijski orzeł klinosterny (Aquila audax, ang. Wedge-tailed Eagle), widzi ok. 2–2,5 raza ostrzej niż człowiek z dobrym wzrokiem.
  • Wiele mniejszych drapieżników (np. pustułki, krogulec Accipiter nisus (ang. Eurasian Sparrowhawk)) widzi podobnie jak człowiek albo niewiele lepiej, czasem nawet gorzej.
  • Przewaga dotyczy ostrości w jasnym świetle. O zmierzchu człowiek widzi często lepiej niż dzienny ptak drapieżny.
Duży ciemnobrązowy orzeł z jasnym karkiem stoi na suchym pniu na tle błękitnego nieba
Orzeł klinosterny w Australii: najlepiej zbadany rekordzista ostrości wzroku, ok. 2–2,5 raza lepszej niż u człowiekaFot. JJ Harrison, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Czyli: bardzo dobry wzrok, najlepszy znany w świecie zwierząt, ale nie „lornetka w oku”.

Pole widzenia

Oczy ptaków drapieżnych patrzą częściowo w bok, częściowo do przodu. Stąd dwa rodzaje pola widzenia:

  • pole obuoczne (widziane obydwoma oczami naraz, z oceną głębi): u dziennych drapieżników zwykle ok. 35–50°,
  • pole całkowite (razem z tym, co widzi każde oko osobno): znacznie szersze, ale za głową zostaje „martwe pole”.
GrupaPole obuoczneKomentarz
Człowiekok. 120°oczy patrzą do przodu
Dzienne ptaki drapieżneok. 35–50°kompromis: widzenie w przód i dookoła
Sowyszersze niż u dziennych drapieżnikówoczy mocno do przodu, ale nieruchome, więc sowa obraca głowę
Sępy (niektóre)węższebadania sugerują, że sępy szukające padliny potrzebują raczej szerokiego widoku w dół i na boki niż ostrego widzenia do przodu

Kolory i ultrafiolet

Ptaki mają cztery rodzaje czopków do widzenia barw (człowiek trzy). Czwarty rodzaj u wielu ptaków reaguje na światło fioletowe i bliski ultrafiolet.

U dziennych ptaków drapieżnych ten czwarty czopek jest typu „fioletowego” (czuły głównie na fiolet, słabiej na UV), a soczewka i rogówka przepuszczają stosunkowo mało ultrafioletu. Dlatego drapieżniki widzą UV słabiej niż np. małe ptaki śpiewające.

Pustułka i mocz norników: sprawa otwarta

W latach 90. fińscy badacze (Viitala i współpracownicy) opisali eksperyment, w którym pustułki częściej polowały nad miejscami oznaczonymi moczem norników (małych gryzoni, potocznie często nazywanych nornicami). Mocz odbija ultrafiolet, więc wniosek brzmiał: pustułka „widzi” ślady gryzoni w UV i wie, gdzie warto polować.

Ta historia trafiła do wielu książek, ale późniejsze badania ją podważyły:

  • oczy pustułek przepuszczają mniej UV, niż zakładano,
  • mocz norników na tle roślinności nie jest tak kontrastowy w UV, jak sądzono,
  • pustułki mogą też po prostu wybierać miejsca, gdzie widać dużo gryzoni.

Uczciwie: to hipoteza sporna. Nie traktuj jej jako pewnego faktu.

Grzebień, czyli pecten

W oku każdego ptaka jest grzebień (pecten): pofałdowana, ciemna struktura pełna naczyń krwionośnych, wystająca z siatkówki do wnętrza oka. Ptasia siatkówka nie ma własnych naczyń krwionośnych (nie zasłaniają więc obrazu), a grzebień najpewniej dostarcza jej tlenu i składników odżywczych. Inne proponowane funkcje (np. osłanianie przed oślepieniem) są mniej pewne.

A słuch?

Brązowy drapieżnik o długich skrzydłach leci nisko nad trawą, jego twarz otacza jaśniejszy krąg piór
Młody błotniak zbożowy nisko nad łąką: wokół twarzy widać wianuszek piór podobny do szlary sowyFot. Rob Zweers, CC BY 2.0, Wikimedia Commons

Dzienne ptaki drapieżne polują przede wszystkim wzrokiem, a ich słuch jest mniej więcej taki jak u innych ptaków. Dwa wyjątki:

  • Sowy mają niesymetrycznie położone otwory uszne i szlarę, która kieruje dźwięk do uszu. Płomykówka potrafi upolować mysz w zupełnej ciemności. To temat modułu o sowach.
  • Błotniaki, np. błotniak zbożowy (Circus cyaneus, ang. Hen Harrier), mają wokół twarzy wyraźny wianuszek piór, podobny do szlary sów. Pomaga im usłyszeć gryzonie w wysokiej trawie, nad którą lecą nisko i wolno.

Filmy

Źródła

  • Reymond L. (1985). Spatial visual acuity of the eagle Aquila audax: a behavioural, optical and anatomical investigation. Vision Research 25: 1477–1491.
  • Potier S. i wsp. (2017). Eye size, fovea, and foraging ecology in accipitriform raptors. Brain, Behavior and Evolution 90: 232–242.
  • Viitala J. i wsp. (1995). Attraction of kestrels to vole scent marks visible in ultraviolet light. Nature 373: 425–427.
  • Lind O., Mitkus M., Olsson P., Kelber A. (2013). Ultraviolet sensitivity and colour vision in raptor foraging. Journal of Experimental Biology 216: 1819–1826.
  • Wikipedia: Bird vision

Mini-quiz

  1. Czym różnią się dwa dołki środkowe w oku ptaka drapieżnego?
  2. Czy orzeł widzi 8 razy lepiej od człowieka? Odpowiedz krótko.
  3. Dlaczego historię o pustułkach widzących mocz norników w UV trzeba traktować ostrożnie?
Odpowiedzi
  1. Głęboki dołek centralny patrzy w bok i daje najostrzejszy obraz jednym okiem. Płytki dołek skroniowy patrzy do przodu i razem z drugim okiem daje widzenie obuoczne, potrzebne do oceny odległości.
  2. Nie. Najlepsze zmierzone orły widzą ok. 2–2,5 raza ostrzej, a wiele mniejszych drapieżników podobnie jak człowiek.
  3. Późniejsze badania pokazały, że oczy pustułek słabo przepuszczają UV, a mocz norników nie jest w UV tak widoczny. Pierwotny wynik może mieć inne wyjaśnienie.

Zobacz, posłuchaj, poczytaj

Gatunki z tej lekcji: zdjęcia, gatunki, z którymi łatwo je pomylić, filmy, głosy i źródła. Zdjęcia pochodzą z Wikimedia Commons, a linki do YouTube otwierają wyszukiwanie filmów o danym gatunku.

Myszołów Buteo buteo (ang. Common Buzzard)

Myszołów w locie
W locieFot. Zeynel Cebeci, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Myszołów, ptak siedzący
SiedzącyFot. caroline legg, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
Bardzo jasny myszołów w locie na tle lasu, z białą głową i piersią, ciemnymi lotkami i prążkowanym ogonem.
Jasna odmianaFot. Olga Havlíčková, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Myszołów i podobne gatunki
CechaMyszołówTrzmielojadKurhannik
Grupa sylwetkimyszołowymyszołowymyszołowy
Skrzydłaśredniej długości, szerokie, zaokrąglonedługie i szerokie, węższe u nasady niż u myszołowadłuższe niż u myszołowa
Koniec skrzydła („palce”)55–6, dość krótkie5
Ogonkrótki, szeroki, często rozłożony w wachlarzdłuższy niż u myszołowa, boki zaokrągloneśredni, rudawy, prawie bez prążków
Głowaduża, szyja krótka, słabo wystajemała, wysunięta daleko na długiej szyi (jak u kukułki)jasna, wystaje jak u myszołowa
Ułożenie skrzydeł i lotpłytkie V; często krążypłasko albo z lekko opuszczoną „ręką”; uderzenia głębokie i elastycznewyraźniejsze V niż u myszołowa; często zawisa

Pustułka Falco tinnunculus (ang. Common Kestrel)

Pustułka w locie
W locieFot. Giles Laurent, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Pustułka, ptak siedzący
SiedzącyFot. Andreas Trepte, CC BY-SA 2.5, Wikimedia Commons
Pustułka zawisła w powietrzu z rozpostartymi skrzydłami i rozłożonym szarym ogonem z czarnym paskiem na końcu.
W zawisieFot. Henk Monster, CC BY 3.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Pustułka i podobne gatunki
CechaPustułkaPustułeczkaDrzemlik
Grupa sylwetkisokołysokołysokoły
Skrzydładługie, wąskie, spiczaste (końce tępsze niż u innych sokołów)jak u pustułki, smuklejszekrótkie, szerokie u nasady, spiczaste
Koniec skrzydła („palce”)brak, koniec skrzydła ostrybrakbrak
Ogondługi, zaokrąglony na końcudługi, klinowaty: środkowe sterówki wystająśredni
Głowakrótkakrótkakrótka
Ułożenie skrzydeł i lotzawisa; uderzenia szybkie i płytkiezawisaszybki i niski, tuż nad ziemią; nie zawisa

Krogulec Accipiter nisus (ang. Eurasian Sparrowhawk)

Krogulec w locie
W locieFot. Alexis Lours, CC BY 4.0, Wikimedia Commons
Krogulec, ptak siedzący
SiedzącyFot. Dion Art, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Samica krogulca stoi na zdobyczy, ma szarobrązowy grzbiet, gęsto prążkowany spód i żółte oko.
SamicaFot. john.purvis, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Krogulec i podobne gatunki
CechaKrogulecPustułka
Grupa sylwetkikrogulcesokoły
Skrzydłakrótkie, zaokrąglonedługie, wąskie, spiczaste (końce tępsze niż u innych sokołów)
Koniec skrzydła („palce”)6, krótkiebrak, koniec skrzydła ostry
Ogondługi, prosto ściętydługi, zaokrąglony na końcu
Głowamałakrótka
Ułożenie skrzydeł i lotseria szybkich uderzeń i ślizgzawisa; uderzenia szybkie i płytkie

Błotniak zbożowy Circus cyaneus (ang. Hen Harrier)

Błotniak zbożowy w locie
W locieFot. Александр Чегодаев, CC0, Wikimedia Commons
Błotniak zbożowy, ptak siedzący
SiedzącyFot. Imran Shah from Islamabad, Pakistan, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
Brązowy błotniak zbożowy w upierzeniu samicy leci nisko, widać biały kuper i prążkowany ogon.
Z wierzchuFot. Imran Shah from Islamabad, Pakistan, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Błotniak zbożowy i podobne gatunki
CechaBłotniak zbożowyBłotniak łąkowy
Grupa sylwetkibłotniakibłotniaki
Skrzydładługie, szersze niż u łąkowego, „ręka” bardziej zaokrąglonadługie, bardzo wąskie i spiczaste (najsmuklejszy błotniak)
Koniec skrzydła („palce”)54, krótkie
Ogondługi, wąskidługi, wąski
Głowamała, z szlarą podobną do sowiejmała
Ułożenie skrzydeł i lotV; lot nisko nad polemwyraźne V; lot nisko, kołysze się