Duże oczy w małej głowie



- Oczy ptaków drapieżnych są bardzo duże w stosunku do głowy. U dużych orłów gałka oczna jest w wartościach bezwzględnych podobnej wielkości jak ludzka, choć cały ptak waży kilkanaście razy mniej od człowieka.
- Oko nie jest kuliste, tylko spłaszczone lub (u sów) wydłużone jak rurka. Utrzymuje je w kształcie pierścień twardówkowy, czyli pierścień drobnych kostek w ścianie oka.
- Ptaki drapieżne słabo ruszają oczami w oczodołach. Zamiast tego ruszają głową: stąd charakterystyczne kiwanie i przekrzywianie głowy przed atakiem. Ruch głowy pomaga też ocenić odległość.
- Nad okiem wystaje wał nadoczodołowy (kostny „daszek”). Daje ptakowi „groźne spojrzenie” i prawdopodobnie osłania oko przed słońcem i uszkodzeniem.
- Jak wszystkie ptaki, drapieżne mają migotkę, półprzezroczystą trzecią powiekę, która przesuwa się poziomo, nawilża i chroni oko, np. w chwili uderzenia w zdobycz albo przy karmieniu młodych.
Dlaczego obraz jest tak ostry?
1. Gęsto upakowane czopki
Ostrość wzroku zależy głównie od tego, jak gęsto w siatkówce leżą komórki światłoczułe. W najostrzejszym miejscu siatkówki niektórych orłów czopków jest mniej więcej dwa razy więcej na milimetr kwadratowy niż u człowieka. Do tego duże oko rzuca na siatkówkę duży obraz, więc na ten sam fragment krajobrazu przypada więcej komórek.
2. Dwa dołki środkowe
Człowiek ma w każdym oku jeden dołek środkowy (fovea), małe zagłębienie w siatkówce, którym widzi najostrzej. Większość dziennych ptaków drapieżnych ma dwa:
| Dołek | Położenie | Kierunek patrzenia | Do czego służy |
|---|---|---|---|
| Głęboki (centralny) | w środku siatkówki | w bok, pod kątem ok. 45° od osi dzioba | najostrzejsze widzenie, wypatrywanie zdobyczy z daleka jednym okiem |
| Płytki (skroniowy) | bliżej tylnej części siatkówki | do przodu, oba oczy razem | widzenie obuoczne, ocena odległości przy ataku |
Głęboki dołek ma kształt lejka. Według jednej z hipotez działa trochę jak soczewka powiększająca: dodatkowo „rozciąga” obraz w najostrzejszym punkcie. To wyjaśnienie jest przekonujące, ale nie w pełni udowodnione.
Dlatego ptak drapieżny, który coś wypatrzył z daleka, często przekrzywia głowę bokiem: patrzy wtedy głębokim dołkiem jednego oka. Gdy zbliża się do zdobyczy, patrzy obydwoma oczami do przodu.
3. Mit o „ośmiokrotnie lepszym wzroku”
W popularnych tekstach często czytasz, że orły widzą 4, 5 albo 8 razy lepiej od ludzi. Pomiary mówią co innego:
- Najlepiej zbadany rekordzista, australijski orzeł klinosterny (Aquila audax, ang. Wedge-tailed Eagle), widzi ok. 2–2,5 raza ostrzej niż człowiek z dobrym wzrokiem.
- Wiele mniejszych drapieżników (np. pustułki, krogulec Accipiter nisus (ang. Eurasian Sparrowhawk)) widzi podobnie jak człowiek albo niewiele lepiej, czasem nawet gorzej.
- Przewaga dotyczy ostrości w jasnym świetle. O zmierzchu człowiek widzi często lepiej niż dzienny ptak drapieżny.

Czyli: bardzo dobry wzrok, najlepszy znany w świecie zwierząt, ale nie „lornetka w oku”.
Pole widzenia
Oczy ptaków drapieżnych patrzą częściowo w bok, częściowo do przodu. Stąd dwa rodzaje pola widzenia:
- pole obuoczne (widziane obydwoma oczami naraz, z oceną głębi): u dziennych drapieżników zwykle ok. 35–50°,
- pole całkowite (razem z tym, co widzi każde oko osobno): znacznie szersze, ale za głową zostaje „martwe pole”.
| Grupa | Pole obuoczne | Komentarz |
|---|---|---|
| Człowiek | ok. 120° | oczy patrzą do przodu |
| Dzienne ptaki drapieżne | ok. 35–50° | kompromis: widzenie w przód i dookoła |
| Sowy | szersze niż u dziennych drapieżników | oczy mocno do przodu, ale nieruchome, więc sowa obraca głowę |
| Sępy (niektóre) | węższe | badania sugerują, że sępy szukające padliny potrzebują raczej szerokiego widoku w dół i na boki niż ostrego widzenia do przodu |
Kolory i ultrafiolet
Ptaki mają cztery rodzaje czopków do widzenia barw (człowiek trzy). Czwarty rodzaj u wielu ptaków reaguje na światło fioletowe i bliski ultrafiolet.
U dziennych ptaków drapieżnych ten czwarty czopek jest typu „fioletowego” (czuły głównie na fiolet, słabiej na UV), a soczewka i rogówka przepuszczają stosunkowo mało ultrafioletu. Dlatego drapieżniki widzą UV słabiej niż np. małe ptaki śpiewające.
Pustułka i mocz norników: sprawa otwarta
W latach 90. fińscy badacze (Viitala i współpracownicy) opisali eksperyment, w którym pustułki częściej polowały nad miejscami oznaczonymi moczem norników (małych gryzoni, potocznie często nazywanych nornicami). Mocz odbija ultrafiolet, więc wniosek brzmiał: pustułka „widzi” ślady gryzoni w UV i wie, gdzie warto polować.
Ta historia trafiła do wielu książek, ale późniejsze badania ją podważyły:
- oczy pustułek przepuszczają mniej UV, niż zakładano,
- mocz norników na tle roślinności nie jest tak kontrastowy w UV, jak sądzono,
- pustułki mogą też po prostu wybierać miejsca, gdzie widać dużo gryzoni.
Uczciwie: to hipoteza sporna. Nie traktuj jej jako pewnego faktu.
Grzebień, czyli pecten
W oku każdego ptaka jest grzebień (pecten): pofałdowana, ciemna struktura pełna naczyń krwionośnych, wystająca z siatkówki do wnętrza oka. Ptasia siatkówka nie ma własnych naczyń krwionośnych (nie zasłaniają więc obrazu), a grzebień najpewniej dostarcza jej tlenu i składników odżywczych. Inne proponowane funkcje (np. osłanianie przed oślepieniem) są mniej pewne.
A słuch?

Dzienne ptaki drapieżne polują przede wszystkim wzrokiem, a ich słuch jest mniej więcej taki jak u innych ptaków. Dwa wyjątki:
- Sowy mają niesymetrycznie położone otwory uszne i szlarę, która kieruje dźwięk do uszu. Płomykówka potrafi upolować mysz w zupełnej ciemności. To temat modułu o sowach.
- Błotniaki, np. błotniak zbożowy (Circus cyaneus, ang. Hen Harrier), mają wokół twarzy wyraźny wianuszek piór, podobny do szlary sów. Pomaga im usłyszeć gryzonie w wysokiej trawie, nad którą lecą nisko i wolno.
Filmy
- YouTube: jak widzi orzeł, dwa dołki w siatkówce
- YouTube: migotka, trzecia powieka ptaka drapieżnego
- YouTube: ptak drapieżny kiwa i przekrzywia głowę
- YouTube: błotniak poluje nisko nad łąką
Źródła
- Reymond L. (1985). Spatial visual acuity of the eagle Aquila audax: a behavioural, optical and anatomical investigation. Vision Research 25: 1477–1491.
- Potier S. i wsp. (2017). Eye size, fovea, and foraging ecology in accipitriform raptors. Brain, Behavior and Evolution 90: 232–242.
- Viitala J. i wsp. (1995). Attraction of kestrels to vole scent marks visible in ultraviolet light. Nature 373: 425–427.
- Lind O., Mitkus M., Olsson P., Kelber A. (2013). Ultraviolet sensitivity and colour vision in raptor foraging. Journal of Experimental Biology 216: 1819–1826.
- Wikipedia: Bird vision
Mini-quiz
- Czym różnią się dwa dołki środkowe w oku ptaka drapieżnego?
- Czy orzeł widzi 8 razy lepiej od człowieka? Odpowiedz krótko.
- Dlaczego historię o pustułkach widzących mocz norników w UV trzeba traktować ostrożnie?
Odpowiedzi
- Głęboki dołek centralny patrzy w bok i daje najostrzejszy obraz jednym okiem. Płytki dołek skroniowy patrzy do przodu i razem z drugim okiem daje widzenie obuoczne, potrzebne do oceny odległości.
- Nie. Najlepsze zmierzone orły widzą ok. 2–2,5 raza ostrzej, a wiele mniejszych drapieżników podobnie jak człowiek.
- Późniejsze badania pokazały, że oczy pustułek słabo przepuszczają UV, a mocz norników nie jest w UV tak widoczny. Pierwotny wynik może mieć inne wyjaśnienie.
Zobacz, posłuchaj, poczytaj
Gatunki z tej lekcji: zdjęcia, gatunki, z którymi łatwo je pomylić, filmy, głosy i źródła. Zdjęcia pochodzą z Wikimedia Commons, a linki do YouTube otwierają wyszukiwanie filmów o danym gatunku.
Myszołów Buteo buteo (ang. Common Buzzard)



| Cecha | Myszołów | Trzmielojad | Kurhannik |
|---|---|---|---|
| Grupa sylwetki | myszołowy | myszołowy | myszołowy |
| Skrzydła | średniej długości, szerokie, zaokrąglone | długie i szerokie, węższe u nasady niż u myszołowa | dłuższe niż u myszołowa |
| Koniec skrzydła („palce”) | 5 | 5–6, dość krótkie | 5 |
| Ogon | krótki, szeroki, często rozłożony w wachlarz | dłuższy niż u myszołowa, boki zaokrąglone | średni, rudawy, prawie bez prążków |
| Głowa | duża, szyja krótka, słabo wystaje | mała, wysunięta daleko na długiej szyi (jak u kukułki) | jasna, wystaje jak u myszołowa |
| Ułożenie skrzydeł i lot | płytkie V; często krąży | płasko albo z lekko opuszczoną „ręką”; uderzenia głębokie i elastyczne | wyraźniejsze V niż u myszołowa; często zawisa |
Trzmielojad Pernis apivorus
Kurhannik Buteo rufinus
- Filmy: jak rozpoznać (YouTube): Myszołów, otwiera się w nowej karcie
- Filmy: w locie (YouTube): Myszołów, otwiera się w nowej karcie
- Głosy (xeno-canto): Myszołów, otwiera się w nowej karcie
- Więcej zdjęć (Wikimedia Commons): Myszołów, otwiera się w nowej karcie
- Artykuł (Wikipedia, po angielsku): Myszołów, otwiera się w nowej karcie
- Obserwacje na mapie (iNaturalist): Myszołów, otwiera się w nowej karcie
Pustułka Falco tinnunculus (ang. Common Kestrel)



| Cecha | Pustułka | Pustułeczka | Drzemlik |
|---|---|---|---|
| Grupa sylwetki | sokoły | sokoły | sokoły |
| Skrzydła | długie, wąskie, spiczaste (końce tępsze niż u innych sokołów) | jak u pustułki, smuklejsze | krótkie, szerokie u nasady, spiczaste |
| Koniec skrzydła („palce”) | brak, koniec skrzydła ostry | brak | brak |
| Ogon | długi, zaokrąglony na końcu | długi, klinowaty: środkowe sterówki wystają | średni |
| Głowa | krótka | krótka | krótka |
| Ułożenie skrzydeł i lot | zawisa; uderzenia szybkie i płytkie | zawisa | szybki i niski, tuż nad ziemią; nie zawisa |
Pustułeczka Falco naumanni
Drzemlik Falco columbarius
- Filmy: jak rozpoznać (YouTube): Pustułka, otwiera się w nowej karcie
- Filmy: w locie (YouTube): Pustułka, otwiera się w nowej karcie
- Głosy (xeno-canto): Pustułka, otwiera się w nowej karcie
- Więcej zdjęć (Wikimedia Commons): Pustułka, otwiera się w nowej karcie
- Artykuł (Wikipedia, po angielsku): Pustułka, otwiera się w nowej karcie
- Obserwacje na mapie (iNaturalist): Pustułka, otwiera się w nowej karcie
Krogulec Accipiter nisus (ang. Eurasian Sparrowhawk)



| Cecha | Krogulec | Pustułka |
|---|---|---|
| Grupa sylwetki | krogulce | sokoły |
| Skrzydła | krótkie, zaokrąglone | długie, wąskie, spiczaste (końce tępsze niż u innych sokołów) |
| Koniec skrzydła („palce”) | 6, krótkie | brak, koniec skrzydła ostry |
| Ogon | długi, prosto ścięty | długi, zaokrąglony na końcu |
| Głowa | mała | krótka |
| Ułożenie skrzydeł i lot | seria szybkich uderzeń i ślizg | zawisa; uderzenia szybkie i płytkie |
Pustułka Falco tinnunculus
- Filmy: jak rozpoznać (YouTube): Krogulec, otwiera się w nowej karcie
- Filmy: w locie (YouTube): Krogulec, otwiera się w nowej karcie
- Głosy (xeno-canto): Krogulec, otwiera się w nowej karcie
- Więcej zdjęć (Wikimedia Commons): Krogulec, otwiera się w nowej karcie
- Artykuł (Wikipedia, po angielsku): Krogulec, otwiera się w nowej karcie
- Obserwacje na mapie (iNaturalist): Krogulec, otwiera się w nowej karcie
Błotniak zbożowy Circus cyaneus (ang. Hen Harrier)



| Cecha | Błotniak zbożowy | Błotniak łąkowy |
|---|---|---|
| Grupa sylwetki | błotniaki | błotniaki |
| Skrzydła | długie, szersze niż u łąkowego, „ręka” bardziej zaokrąglona | długie, bardzo wąskie i spiczaste (najsmuklejszy błotniak) |
| Koniec skrzydła („palce”) | 5 | 4, krótkie |
| Ogon | długi, wąski | długi, wąski |
| Głowa | mała, z szlarą podobną do sowiej | mała |
| Ułożenie skrzydeł i lot | V; lot nisko nad polem | wyraźne V; lot nisko, kołysze się |
Błotniak łąkowy Circus pygargus
- Filmy: jak rozpoznać (YouTube): Błotniak zbożowy, otwiera się w nowej karcie
- Filmy: w locie (YouTube): Błotniak zbożowy, otwiera się w nowej karcie
- Głosy (xeno-canto): Błotniak zbożowy, otwiera się w nowej karcie
- Więcej zdjęć (Wikimedia Commons): Błotniak zbożowy, otwiera się w nowej karcie
- Artykuł (Wikipedia, po angielsku): Błotniak zbożowy, otwiera się w nowej karcie
- Obserwacje na mapie (iNaturalist): Błotniak zbożowy, otwiera się w nowej karcie