Przejdź do treści
B3 Cieśnina GibraltarskaLekcja 2 z 5

Jak patrzeć: metoda rozpoznawania w locie

To skrót metody. Pełna wersja z 8 grupami sylwetek, sposobem lotu, wiekiem i pułapkami jest w module B1 · Metoda rozpoznawania w locie.

Nad cieśniną ptaki są zwykle wysoko, pod światło i w ruchu. Kolory często nie są widoczne. Dlatego doświadczeni obserwatorzy rozpoznają ptaki „od ogółu do szczegółu”.

Metoda 4 kroków

1. Sylwetka (proporcje)

Zbliżenie głowy gadożera z dużymi żółtymi oczami i jasnym, prążkowanym upierzeniem
Głowa gadożera: duża, okrągła, „sowia”, z jaskrawożółtymi oczamiFot. MarioM, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Ciemnobrązowy ptak drapieżny w locie z rozcapierzonymi lotkami i klinowatym ogonem
Młody ścierwnik: cały ciemnobrązowy, ale już z klinowatym ogonem, cechą na każdy wiekFot. Mike Prince from Bangalore, India, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
  • Skrzydła: długie i wąskie (kanie, błotniaki), szerokie jak „deska” (sępy, orły), krótkie i zaokrąglone (krogulec), ostre i sierpowate (sokoły).
  • „Palce”: ile wyraźnie rozcapierzonych lotek na końcu skrzydła? Sępy i orły — dużo, głębokie; sokoły — brak (ostry koniec).
  • Ogon: wcięty (kanie), klinowaty (ścierwnik), prosto ścięty (orzełek), długi (trzmielojad, błotniaki), krótki (sępy).
  • Głowa: wysunięta i mała (trzmielojad), duża i „sowia” (gadożer), prawie niewidoczna (sępy — krótka szyja wciągnięta).

2. Sposób lotu

Jasny gadożer w powietrzu z uniesionymi skrzydłami i głową skierowaną w dół, na tle błękitnego nieba
Gadożer na polowaniu we francuskich Alpach: zawisa i wypatruje w dole wężyFot. Stephan Sprinz, CC BY 4.0, Wikimedia Commons
  • Ułożenie skrzydeł przy szybowaniu (widok z przodu):
    • płasko — trzmielojad, kania czarna, orzeł iberyjski
    • płytkie V — błotniaki (wyraźnie), myszołów, sęp płowy
    • „mewie M” / łuk — rybołów
  • Zawisanie w miejscu (tzw. „trzepotanie”): gadożer, kaniuk, pustułki — to świetna wskazówka!
  • Ogon w ruchu: kanie stale nim „sterują” i skręcają.
  • Lot niski, kołyszący, nad polami: błotniaki.

3. Wzór upierzenia

Dopiero teraz patrzymy na kolory i kontrasty: jasny/ciemny spód, pasy na ogonie, plamy nadgarstkowe, „okna” w skrzydle, ciemna głowa.

4. Wiek i płeć

U wielu gatunków młode, samce i samice wyglądają inaczej. Niektóre (orzełek włochaty, trzmielojad, myszołów) mają odmiany barwne — jasne i ciemne. Nie zaczynaj od tego kroku, to tylko potwierdzenie.

Słowniczek terminów

TerminZnaczenie
lotki I-rzędowe („ręka”)zewnętrzne lotki skrzydła — „palce”
lotki II-rzędowe („ramię”)wewnętrzne lotki, bliżej ciała
pokrywy podskrzydłowepióra na spodzie skrzydła, przy przedniej krawędzi
plama nadgarstkowaciemna plama na zgięciu skrzydła (spód)
oknojaśniejszy, prześwitujący fragment skrzydła
pas końcowyszeroki ciemny pas przy końcu ogona lub skrzydła
GISS„General Impression of Size and Shape” — ogólne wrażenie wielkości i kształtu

Filmy

Źródła

Ćwiczenie: pięć sylwetek

Opisz słowami (bez kolorów), jak odróżnisz:

  1. kanię czarną od sępa płowego,
  2. sokoła od krogulca,
  3. błotniaka od trzmielojada.
Przykładowe odpowiedzi
  1. Kania: dużo mniejsza, smukła, długi wcięty ogon, stale nim porusza. Sęp: ogromny, skrzydła-deski z głębokimi „palcami”, bardzo krótki ogon, mała głowa.
  2. Sokół: ostre, spiczaste skrzydła, szybkie mocne uderzenia. Krogulec: krótkie, zaokrąglone skrzydła, długi ogon, seria uderzeń + krótki ślizg.
  3. Błotniak: skrzydła w wyraźne V, lot kołyszący, długi wąski ogon. Trzmielojad: skrzydła płasko lub lekko opuszczone, mała wysunięta głowa.