Jak ptak ląduje
Model jastrzębia z A9 pokazuje ptaka tuż przed lądowaniem. Przypatrz się mu jeszcze raz: tak wygląda każde lądowanie ptaka drapieżnego.
- Skrzydła ustawione stromo. Ptak podnosi przednią krawędź skrzydła, jak samolot przy lądowaniu, żeby lecieć wolno, a jednocześnie nie spaść. Przy dużym kącie powietrze łatwo odrywa się od skrzydła.
- Skrzydełko uniesione. Kilka piórek na kciuku odchyla się od przedniej krawędzi i pilnuje, żeby powietrze nie oderwało się od skrzydła przy tak wolnym locie.
- Ogon rozłożony i opuszczony. Działa jak hamulec i dodatkowa powierzchnia nośna.
- Nogi wysunięte do przodu, palce rozczapierzone. Ostatnie uderzenia skrzydeł są skierowane do przodu i hamują.
Duże ptaki drapieżne lądują najchętniej pod wiatr, tak jak samoloty: wtedy względem ziemi lecą wolniej. Startują też pod wiatr, a duże sępy po obfitym posiłku potrzebują rozbiegu albo podmuchu wiatru, żeby oderwać się od ziemi.
1. Quiz (próg zaliczenia: 80%)
12 pytań, jedno na ekranie
Po każdej odpowiedzi od razu zobaczysz, czy jest poprawna. Quiz zaliczasz, gdy odpowiesz dobrze na co najmniej 10 z 12 pytań (80%). Zaliczony quiz oznacza lekcję jako ukończoną.
2. Ćwiczenie terenowe: dziennik lotu
Przez kilka wyjść w teren notuj każdego ptaka drapieżnego, którego zobaczysz w locie, i przy każdym zapisz:
- styl lotu z galerii w lekcji 1: szybuje, kręci ogonem, zawisa, macha i szybuje, szybki lot, kołysze się;
- wysokość (nisko nad ziemią, nad drzewami, wysoko);
- co robił: szukał zdobyczy, przelatywał, krążył w kominie, polował, uciekał przed wronami;
- pogodę, zwłaszcza wiatr.
Po kilku wyjściach porównaj notatki: które gatunki zawisały, kiedy było więcej szybowania, czy w wietrzne dni pustułki częściej zawisały, a w bezwietrzne siedziały na słupach.
Źródła
- Źródła do każdej odpowiedzi są w lekcjach 1–4 tego modułu.
- C. J. Pennycuick, Modelling the Flying Bird, Academic Press 2008