Podsumowanie kursu

Test startowy po raz drugi

Test startowy zapamiętuje pierwszy i ostatni wynik, więc po jego powtórzeniu zobaczysz oba obok siebie, osobno dla ścieżki biologii i rozpoznawania. Rozwiąż go bez zaglądania do lekcji.

Jeśli w którejś części wynik wciąż jest słabszy, wróć do modułu, który test poleca, albo do fiszek z tą częścią: sylwetki, zdjęcia albo głosy.

Moje niebo

Zajrzyj do „Mojego nieba”. Każdy ukończony moduł zapalił swój gwiazdozbiór, a moduły, których gatunki rozpoznajesz także na fiszkach, mają złote gwiazdy. Gatunki zobaczone w terenie mają złotą obrączkę. To, czego wciąż brakuje, jest najlepszą listą celów na kolejne wyjazdy.

Co dalej

Kurs się kończy, ale nauka rozpoznawania ptaków drapieżnych nie kończy się nigdy. Kilka pomysłów:

• Wolontariat na punkcie obserwacyjnym: Fundación Migres w cieśninie, liczenia w Batumi, Falsterbo albo na polskich punktach przelotu.
• Obrączkowanie i odczyty: zgłaszanie ptaków z obrączkami barwnymi i znacznikami skrzydłowymi.
• Monitoring: udział w programach monitoringu ptaków w Polsce, na przykład z Ogólnopolskim Towarzystwem Ochrony Ptaków.
• Fotografia i dźwięk: własne zdjęcia i nagrania ptaków, z zachowaniem zasad etyki.
• Kolejne gatunki: krukowate, które towarzyszą drapieżnikom, i małe ptaki, na które polują, to dobry następny krok.

Orzeł przedni — Aquila chrysaetos

Na koniec ptak, który otwiera ten moduł. Orzeł przedni Aquila chrysaetos (ang. Golden Eagle) jest jednym z najszerzej rozprzestrzenionych orłów świata: od Hiszpanii i Szkocji przez Karpaty po Japonię i Amerykę Północną. W Polsce gniazduje tylko w górach, nielicznie, a w Hiszpanii można go zobaczyć w każdym większym paśmie górskim. Jeśli jeszcze go nie widziałaś, niech będzie celem następnego wyjazdu.