samotnik

Tringa ochropus

ang. Green Sandpiper, hiszp. andarríos grande

W terenie

Na co patrzeć

Ciemny, krępy brodziec z krótką brwią przed okiem i ostro odciętą od białego brzucha piersią.
W locie czarny spód skrzydła i jaskrawo biały kuper; głos: dźwięczne „tluit”.

Długość ok. 20–24 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 39–44 cm.

Na co patrzeć

Wielkość i sylwetka: Mniej więcej wielkości łęczaka, ale krępszy i krótszonogi; z daleka wygląda na ciemnego, przysadzistego ptaka.
Dziób: Prosty, nieco dłuższy niż głowa, ciemny; wydaje się mocniejszy niż u łęczaka.
Nogi: Raczej krótkie, szarozielone (ciemniejsze niż u łęczaka); w locie palce ledwie wystają za ogon.
Zachowanie i żerowanie: Zwykle pojedynczo, na brzegach rowów, rzek, stawów i małych oczek, często wśród drzew; kiwa tylną częścią ciała; poderwany wzbija się wysoko, zygzakiem.
Upierzenie: Wierzch ciemny, oliwkowobrązowy, z drobnymi jasnymi kropkami; brew krótka, tylko przed okiem, z białą obrączką oczną („okulary”); ciemna pierś ostro oddzielona od białego brzucha.
W locie: Spód skrzydła prawie czarny, w kontraście z białym kuprem i brzuchem: z daleka czarno-biały jak duża jaskółka oknówka; ogon z kilkoma szerokimi, ciemnymi prążkami.
Głos: Dźwięczne, czyste, wznoszące się „tluit-tlu-it-it”, zwykle przy zrywaniu się; melodyjniejsze niż suche „cif-if-if” łęczaka.

Zdjęcia

Moja lista

Wczytywanie checklisty

Dalej