brodziec pławny

Tringa stagnatilis

ang. Marsh Sandpiper, hiszp. archibebe fino

W terenie

Na co patrzeć

Drobny, bardzo smukły brodziec na długich, zielonkawych nogach, z cienkim jak igła, prostym dziobem.
Wygląda jak miniaturowy kwokacz; w locie biały klin na grzbiecie i nogi wystające daleko za ogon.

Długość ok. 22–26 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 55–59 cm.

Na co patrzeć

Wielkość i sylwetka: Wyraźnie mniejszy i drobniejszy od kwokacza, mniej więcej wielkości łęczaka, ale na znacznie dłuższych nogach; mała, okrągła główka i cienka szyja: „miniaturowy kwokacz”.
Dziób: Prosty, cienki jak igła, ciemny, wyraźnie dłuższy od głowy; bez zadarcia i bez grubej nasady kwokacza.
Nogi: Bardzo długie w stosunku do ciała, cienkie, zielonkawe lub żółtawe; w locie wystają daleko za ogon.
Zachowanie i żerowanie: Brodzi delikatnie i szybko w płytkiej wodzie, wybierając drobiazg z powierzchni; zwykle pojedynczo lub w małych grupach.
Upierzenie: Zimą bardzo jasny: szary wierzch, białe czoło, brew i cały spód. Latem grzbiet z ciemnymi plamkami, szyja i pierś drobno kropkowane.
W locie: Biały klin na grzbiecie jak u kwokacza, ale nogi wystają daleko za ogon, a sylwetka jest drobniejsza.
Głos: Cichsze i wyższe niż u kwokacza, pojedyncze lub powtarzane „kju” albo „tju”; bez donośnej potrójnej frazy kwokacza.

Łatwo pomylić z: kwokacz, łęczak.

Zdjęcia

Moja lista

Wczytywanie checklisty

Dalej